Winkel
Familieportret III
Uiterlijke kenmerken verbinden. Het is de eerste grond waarop geordend kan worden. Het is voor mij als maker een vruchtbaren manier om naar stoelen te kijken. Het in 2024 gemaakte werk Spel is op uiterlijke kenmerken gebaseerd. Je kunt met de tekeningen letterlijk een spel spelen. Familieverbanden manifesteren zich ook via deze kenmerken. Dat kun je echter ook omkeren: wie hetzelfde element en/of constructief principe deelt wordt familie. Dat ik zelf als oudste zoon stam uit een gezin van zes bepaalde in dit geval de grootte van de familie.
Dubbelportret III
Kijk even naar Portret 46. Dit strakke en geometrische stoeltje van Maurizio Varsi vereeuwigde ik recent in mijn reeks portretten. Ongeveer tezelfdertijd viel mijn oog, ik zocht weer eens wat anders, op ‘Zanzi’. Een ontwerp van Boris Berlin en Paul Christiansen. Tja, die moesten even aan elkaar voorgesteld worden. Dat is Dubbelportret III geworden.
Portret 48
In zekere zin zijn veel van mijn tekeningen ook een portret van een stoel. Bij de reeks ‘portret’, die qua aantal inmiddels de vijftig haalt, zit het ‘m met name in de keuze om alleen de bovenstel helft van de stoel, de leuning dus, af te beelden. Dit uiteraard analoog aan een portretfoto of schilderij waarbij ook enkel het bovenlichaam dan wel het hoofd afgebeeld is. Voor wie de afgebeelde stoel in kwestie kent nog steeds direct herkenbaar maar het brengt ook een nieuwe kijk op de (afgebeelde) stoel naar voren. Nummer 46, 47 en 48 zijn liggend en net wat anders van formaat en bovendien ruimtelijker doordat ze uit twee lagen bestaan.
Portret 47
In zekere zin zijn veel van mijn tekeningen ook een portret van een stoel. Bij de reeks ‘portret’, die qua aantal inmiddels de vijftig haalt, zit het ‘m met name in de keuze om alleen de bovenstel helft van de stoel, de leuning dus, af te beelden. Dit uiteraard analoog aan een portretfoto of schilderij waarbij ook enkel het bovenlichaam dan wel het hoofd afgebeeld is. Voor wie de afgebeelde stoel in kwestie kent nog steeds direct herkenbaar maar het brengt ook een nieuwe kijk op de (afgebeelde) stoel naar voren. Nummer 46, 47 en 48 zijn liggend en net wat anders van formaat en bovendien ruimtelijker doordat ze uit twee lagen bestaan.
Portret 46
In zekere zin zijn veel van mijn tekeningen ook een portret van een stoel. Bij de reeks ‘portret’, die qua aantal inmiddels de vijftig haalt, zit het ‘m met name in de keuze om alleen de bovenstel helft van de stoel, de leuning dus, af te beelden. Dit uiteraard analoog aan een portretfoto of schilderij waarbij ook enkel het bovenlichaam dan wel het hoofd afgebeeld is. Voor wie de afgebeelde stoel in kwestie kent nog steeds direct herkenbaar maar het brengt ook een nieuwe kijk op de (afgebeelde) stoel naar voren. Nummer 46, 47 en 48 zijn liggend en net wat anders van formaat en bovendien ruimtelijker doordat ze uit twee lagen bestaan.
Ver Z
De ‘Z’ of Zigzag-stoel van Gerrit Rietveld, hij duikt wel vaker op bij mij. Waarnemen is een werkwoord. Ik blijf het leuk vinden om met de waarneming te spelen. De menselijke waarneming gaat heel erg uit van aannames, dat is ook handig want het zou erg vermoeiend zijn om alles wat in je blikveld verschijnt telkens tot in den treuren te moeten analyseren. Het is leuk om de ‘invuloefening’ te bevragen. Uiteraard werkt dit enkel wanneer je dit werk ‘ in het echt’ en op de juiste hoogte gehangen bekijkt. Je bekijkt de ‘Z’ van ver, Een verzetje voor je ogen.
Gaming chair
Wat een voor de hand liggende combinatie eigenlijk want de éénbuisframe-stoel is feitelijk al een parcours gemaakt van een metalen stang of buis. De moeilijkheidsgraad wat opschroeven et voila.
Een vaste hand kun je ook mentaal oefenen, daar is deze tekening bij uitstek geschikt voor.
Solo Simili III
Simili in de titel komt van de door mij bij alle potloodtekeningen gebruikte papiersoort ‘Simili japon’. Dat is een papiersoort die zo’n anderhalve eeuw geleden ontwikkeld is en zijn naam ontleent aan de gelijkenis in kleur en kwaliteit met origineel Japans papier, vandaar ‘Japon’. Fijn papier om met potlood op te tekenen en toch heb ik dat in dit geval niet gedaan. In zekere zin heb ik met een mes getekend en door het gelaagd te monteren laat ik het overige ’tekenwerk’ aan het licht over. Het is dus feitelijk enkel papier wat je hier, ingelijst (dat wel) voorgeschoteld krijgt: Solo Simili dus. Deze sluit aan op Solo Simili en Solo Simili II vandaar de ‘III’.
Siamese stoel II
Een wat ouder bureau- of werkstoel. We kennen vele varianten hiervan. De natuur zadelt ons zo nu en dan ook op met abberaties waarbij er in de celdeling ergens iets mis is gegaan. Een schaap met vijf poten, kalf met twee koppen of uiteraard een siamese tweeling zijn duidelijk voorbeelden daarvan. Wanneer je iets ontwerpt en maakt met je volle verstand komen dit soort ‘fouten’ natuurlijk niet meer voor. Als gedachten experiment én zeker ook als vorm kan het wel interessant of zelfs uitdagend zijn. Het zitvlak verheft zich al.
Schommel V
Deze tekening grijpt direct terug op een ‘oudere’ getiteld ‘Tweezitter‘. Opnieuw een tweezitter dat is meteen duidelijk. Maar door de rondlopende verbinding ontstaat haast vanzelf een schommel. Net zoals schommelen het gevoel, zij het voor even, kan geven dat je je onttrekt aan de wetten van de zwaartekracht, geldt dat hier in zekere zin ook voorde dimensies. Je lijkt te schommelen van de ene naar de andere dimensie.
Afstammelingen IV
Wat een goudmijn is het boek 2100 buisframe stoelen (collectors item!) van Otakar Macel voor mij. Zeker de freischwinger zoals die door Mart Stam is bedacht. Deze past perfect in een isometrisch grid. Op die manier kan ik Stam’s oerversie combineren met vele navolgers. Ik kijk dan niet zozeer naar naam, faam of land van herkomst maar puur naar vorm. Stam is zo ook in deze vierde ‘Afstammelingen’ vergezeld van zijn nakomelingen.
Schaduwen III
Pakt dit stel de talloos vele spotlights? Afgaande op het grote aantal schaduwen zou je zeggen van wel. Een andere mogelijkheid is dat hier twee werelden bij elkaar komen, de échte en die van de schaduwen. Hoe dan ook vormt de schaduwgroep een stevige backup voor het gearmde stel thonetstoelen. Zijn het de families die op de achtergrond een fris nieuw stel steunen en op deze bijzondere dag hen in het volle licht zetten?
Gearmd
Als vorm een herhaling van die uit Pas de deux XIV uit 2023 en Pas de deux XV uit 2024. Het spel met schaduwen speelde ik eerder in de werken Rising Revolt of Schaduwen. De gearmde Thonetstoelen weten zich als het ware in de rug gesteund door de opdoemende schaduwen. Ze duwen deze als het ware naar voren. Een mooi podium voor een goed gesprek of een kersvers stel.
Anti materie
Dit ontwerp van de Deense ontwerper Arne Jacobsen wordt ook wel de Mier genoemd, Ant chair in het Engels. Er bestaan zowel een drie als vierpotige uitvoering van. Voor mijn ‘uitvoering’ was de driepoot uiteraard nodig. De combi tussen met potlood getekend en snijwerk en montage in lagen maakt dat het houten deel van de stoel getekend wordt door het licht. De lijst volgt de vormen van de stoel en het perspectief en maakt zo het geheel tot een soort (familie?)wapen voor deze stoel en daarmee voor Arne Jacobsen.
Ruimteschild
Een in delen messcherpe lijnvoering gecombineerd met meer klassiek potloodtekenwerk levert een, ook in letterlijke zin, gelaagd werk op. Voor de meer taalgevoelige kijker is daar nog de titel ‘Ruimteschild’. Uiteraard een referentie naar de vorm van de lijst.
Draagstoel II
Draagstoelen je ziet ze eigenlijk nog alleen maar in musea, een relict uit vervolgen tijden. Nu kun je de auto als een hedendaagse versie van een draagstoel zien, een zelf-rijdende bovendien. Die ontwikkeling en daaraan gekoppeld de verbetering van het wegennet, manoeuvreerden de draagstoel naar de vergetelheid.
Een andere invalshoek is een stoel met een uitsparing in de rugzijde zodat hij eenvoudiger te tillen is. Die zie je veelal in horeca en schoolsituaties. Zie bjivoorbeeld Duet en Duet II of Snorrenstoel.