Potloodtekeningen

Filter op prijs

Blend

725.00

Ik bezocht in de expositie ‘Stoel neemt stelling’ (23 september – 14 januari 2023) in het Centraal Museum in Utrecht. Natuurlijk bezocht ik deze tentoonstelling. De eerste zaal was in zekere zin gereserveerd voor de lattenleunstoel, ook wel bekend als de Rood-blauwe stoel, van Gerrit Rietveld. Deze zaal met allerlei zeer uiteenlopende toe-eigeningen en interpretaties van  dit ontwerp illustreerde  overtuigend  de niet geringe impact van dit ontwerp. Claudia de Breij blijkt ‘m bijvoorbeeld in een decor van een van haar shows gebruikt te hebben. Het ‘decorstuk’ was in dit geval beplakt met krantenknipsels.  Hedendaagse designers gingen en gaan ermee aan de haal. Een van de meer ingrijpende en eigenlijk ook aangrijpende versies is van ontwerper Maarten Baas. In zijn smoke-serie gaat hij diverse iconische meubels en meer met vuur te lijf. De zwartgeblakerde resten behandeld hij met een hars zodat het door het vuur verzwakte object toch weer  stevig wordt en daarmee bruikbaar. Dat heeft hij jaren gelden ook met dit Rietveld-icoon gedaan. Weken later terug in mijn atelier ontstond het idee om beide in elkaar te blenden en beide versies daarbij helemaal gelijk te behandelen. Baas en Rietveld in de blender als het ware.

Uit de schaduw

325.00

Voor wie wel eens serieuzer heeft getekend zal ‘diepe schaduw’ of ‘de diepte van een schaduw’ niet vreemd in de oren klinken. Zeker wanneer je tekenend naar de waarneming je onderwerp goed naar voren wil laten komen dan helpt het enorm om regelmatig, of soms zelfs juist, te focussen op de schaduw. Daarmee geef je het afgebeelde object vaak veel effectiever meer cachet. Wat nu wanneer de diepte van de schaduw letterlijk wordt genomen? En wat doet dat visueel? ‘Uit de schaduw’ een speelse verkenning.

 

Levelen V

325.00

Kerf in het papier en je hebt ook een lijn. Tekenen door iets weg te halen in plaats van iets toe te voegen.

Weghalen én toevoegen geeft gelaagdheid letterlijk en figuurlijk.

Turnover

250.00

Freewheelend in mijn schetsboekje ontstond dit tekeningetje. Te prikkelend om te laten liggen dus meteen maar uitgewerkt. Isometrie en de ‘Freischwinger‘ een goeden combinatie.

Stop framing us

625.00

Voor een kunstenaar die zelf zijn lijsten maakt en die houdt van goochelen met taal is het Engelse woord ‘to frame’ een buitenkansje. Zie mij reeks Framing Rietveld of recenter Framed II en Framed IV  en Unframe. De laatste jaren hebben mijn tekeningen de neiging om, in weerwil van mijn goede bedoelingen, soms uit de lijst te piepen, kruipen of brutaler steken. Die eigenzinnigheid manifesteert zich heel nadrukkelijk in dit werk waar de afgebeelde stoelen stelling nemen tegen mij. Ik weet niet of ik ze hun zin ga geven.

De Aanslag II

625.00

Tijdens het maken van De Aanslag ontstond het idee om het, in ieder geval voor mij, iconische criminele kwartet De Daltons een aanslag op een stoel te laten plegen. Een stoel heeft immers voor elk een poot. Niet elke stoel is daar zonder meer geschikt voor. Uiteindelijk kwam ik op de Militaire stoel van Rietveld. Toen de tekening zo goed als af was besefte ik ineens  dat de Daltons in een heel andere tijd leefden, ruim voor Rietveld. Geen idee waarom ik daar niet eerder op kwam. Ik heb vervolgens mijn Lucky Luke albums erop nageslagen en kwam daar steeds ongeveer het hetzelfde type stoel tegen, met een beetje goede wil was die ook geschikt: De Aanslag II.

De mislukte aanslag

625.00

Natuurlijk volgt deze op mijn eerdere tekening De Aanslag. Maar waarom vier keer zagen tegelijkertijd? Wie iets dieper in mijn werk is gedoken kent mijn liefde voor het beeldverhaal. In Strip komt dat bijvoorbeeld duidelijk naar voren. Die vier synchroon zagers zijn natuurlijk de Daltons en dan niet zozeer de echte uit het wilde westen maar die van tekenaar Morris, de geestelijk vader van Lucky Luke. Vier poten vier boeven daarmee vertrok ik en al zoekend bleef ik opnieuw hangen bij de Militaire stoel van Gerrit Rietveld. So far so good maar toen ik de tekening letterlijk af had schoot me door het hoofd dat ik een ‘detail’ over het hoofd had gezien. De échte Daltons dateren van het tweede deel van de 19e eeuw en deze stoel van Rietveld uit 1923, dat scheelt grofweg een halve eeuw. Met recht een mislukte aanslag.

Voorop

625.00

De manier van kijken en denken die ten grondslag lag aan de werken uit de series ‘uittreden‘ en ‘voetstuk‘ incorporeert zich als het ware. Wanneer ik dan, in dit geval, blader door het acht centimeter dikke boek ‘Atlas of furniture design‘ van de Duitse fabriek Vitra en zoek naar een ontwerp van Rietveld (waar stond dat nou ook al weer?), valt mijn oog terloops op het ontwerp van de Italiaanse architect Guiseppe Terragni en wel zijn ontwerp voor het Casa del Fascio: de Laraina. Toen dit kwartje viel ben ik per direct met dit werk begonnen.

De aanslag

425.00

Uit geheel onverwachte hoek wordt hier ineens aan een stoelpoot gezaagd. En dat nog wel aan een stoel van Rietveld! In dit geval aan de militaire stoel zelfs. Zou dat nog iets betekenen?

Uitbraak II

175.00

Wanneer er tegengestelde belangen in het spel zijn wil meebewegen nog wel eens een oplossing zijn. Wie dan meebeweegt is punt twee. In dit geval de lijst zo te zien.

Levelen III

850.00

Terwijl ik Levelen maakte popte deze mogelijkheid al tekenend in mij hoofd op. Het vergde nog wat hoofdbrekens hoe dan precies maar ja, dan kun je er het beste maar gewoon aan beginnen. Zo gezegd, zo gedaan en zie hier het resultaat. Credits  opnieuw naar Mart Stam, wat een prachtige uitvinding die ‘éénbuisframestoel‘!

Levelen

750.00

Unframe een tekening die ik nog maar net af had, vroeg om dit vervolg. Op een zekere afstand lijkt het een patroon van 10 buisframe-stoelen. Maar is dat ook zo? Twee patronen die interfereren en afhankelijk van de positie die je als kijker inneemt een steeds subtiel wisselend beeld opleveren. Een soort kinetische kunst waarbij de energie van jou als kijker moet komen.

Tevens heb ik deze gemaakt als voorstudie  groter werk in kleur op aquarel-karton. Die gaat komende zomer volgen.

Unframe

Alweer twee jaar geleden maakte ik Levitatie en dit is een directe opvolger daarvan natuurlijk, wat overigens niet betekent dat ik me daar bewust van was toen ik deze maakte. Zo zie je dat je, via dit keer een andere weg, weer verzeild kunt raken op een plek waar je al ooit was. Ik hou van dit ruimtelijke spel vooral ook omdat je het eigenlijk alleen ‘live’ kunt spelen. Speel mee!

Verheffen

625.00

Wanneer is een tekening nog een tekening? Ik teken meestal met potlood. Kijk naar mij ‘tekening’ The making of.. en daar teken ik met ijzerdraad. Die lijn trek ik in dit werk door. De zitting en rugleuning zijn gemaakt met het papier, simili japon, waar ik altijd op teken. Teken ik daar nu dan mee?

Twee rolstoelen

475.00

De eerste indruk, kijkend naar alle andere stoelen die ik in de loop der jaren heb getekend, is ongetwijfeld “Waarom een rolstoel?”. En inderdaad naarmate er meer op of aan een stoel zit, hoe functioneel ook, des te geringer mijn interesse ervoor. Tegelijkertijd kom ik er nogal eens een tegen dus ergens is zo’n stoel latent altijd wel aanwezig. Semantisch gezien kun je filosoferen over de vraag wanneer een rolstoel een rolstoel is? Dat deed ik met dit als resultaat.  Overigens verwacht ik wel dat deze (linker-) rolstoel een uitzondering zal blijven.

The making of

575.00

Wanneer je tekent komt de lijn uit je potlood en in lijn met die gedachte ben ik dit werk gaan maken. Hier moet ik wel bij zeggen dat het idee aangejaagd is doordat het nogal eens voorkomt dat de kern van het potlood, grafiet-staafje, beduidend korter is dan het Koh-I-Noor-potlood lang is. Dan kijk je in zo’n zwart gaatje waar precies een stukje ijzerdraad in past….