Potloodtekeningen
Lucrezia’s looks
Portretten van stoelen door enkel de leuning af te beelden, zoals bij mensen ook enkel hoofd en eventueel een deel van het bovenlichaam afgebeeld worden, kennen de ingewijden in mijn oeuvre al lang. Het begon in 2012 met Portret 1 t/m 9. Daarna volgden er nog vele terug te vinden op deze website, bijvoorbeeld Portret 11 of Portret 46. Uiteraard ben ik ook weer gaan spelen met dit portret-gegeven. Een mooi voorbeeld is Pinocchio of Pinocchio III. Ook Look wil ik daarbij niet onvermeld laten. En dat heeft met name te maken met de ingreep die ik in dit werk heb gedaan. Aan de kijker om dat te achterhalen. Het werkt het beste face to face met het werk (Dat geldt trouwens voor de meeste van mijn werken).
Back up-zelfportret
In de Barok zijn veel stoelen gemaakt, meest voor de wat luxere paleizen, waarbij de ‘ plank’ in de rugleuning gezaagd is in barokke vormen. Weelderige krullen en rondingen. Zoals wel vaker zocht ik eigenlijk iets anders maar viel mijn oog, bladerend door het boek Möbelstile, op deze barokke leuningen. Ik moest direct denken aan papierknip silhouetten. De stap naar portret is dan niet zo groot. Welk portret? Een zelfportret!
Familieportret III
Uiterlijke kenmerken verbinden. Het is de eerste grond waarop geordend kan worden. Het is voor mij als maker een vruchtbaren manier om naar stoelen te kijken. Het in 2024 gemaakte werk Spel is op uiterlijke kenmerken gebaseerd. Je kunt met de tekeningen letterlijk een spel spelen. Familieverbanden manifesteren zich ook via deze kenmerken. Dat kun je echter ook omkeren: wie hetzelfde element en/of constructief principe deelt wordt familie. Dat ik zelf als oudste zoon stam uit een gezin van zes bepaalde in dit geval de grootte van de familie.
Dubbelportret III
Kijk even naar Portret 46. Dit strakke en geometrische stoeltje van Maurizio Varsi vereeuwigde ik recent in mijn reeks portretten. Ongeveer tezelfdertijd viel mijn oog, ik zocht weer eens wat anders, op ‘Zanzi’. Een ontwerp van Boris Berlin en Paul Christiansen. Tja, die moesten even aan elkaar voorgesteld worden. Dat is Dubbelportret III geworden.
Portret 48
In zekere zin zijn veel van mijn tekeningen ook een portret van een stoel. Bij de reeks ‘portret’, die qua aantal inmiddels de vijftig haalt, zit het ‘m met name in de keuze om alleen de bovenstel helft van de stoel, de leuning dus, af te beelden. Dit uiteraard analoog aan een portretfoto of schilderij waarbij ook enkel het bovenlichaam dan wel het hoofd afgebeeld is. Voor wie de afgebeelde stoel in kwestie kent nog steeds direct herkenbaar maar het brengt ook een nieuwe kijk op de (afgebeelde) stoel naar voren. Nummer 46, 47 en 48 zijn liggend en net wat anders van formaat en bovendien ruimtelijker doordat ze uit twee lagen bestaan.
Portret 47
In zekere zin zijn veel van mijn tekeningen ook een portret van een stoel. Bij de reeks ‘portret’, die qua aantal inmiddels de vijftig haalt, zit het ‘m met name in de keuze om alleen de bovenstel helft van de stoel, de leuning dus, af te beelden. Dit uiteraard analoog aan een portretfoto of schilderij waarbij ook enkel het bovenlichaam dan wel het hoofd afgebeeld is. Voor wie de afgebeelde stoel in kwestie kent nog steeds direct herkenbaar maar het brengt ook een nieuwe kijk op de (afgebeelde) stoel naar voren. Nummer 46, 47 en 48 zijn liggend en net wat anders van formaat en bovendien ruimtelijker doordat ze uit twee lagen bestaan.
Portret 46
In zekere zin zijn veel van mijn tekeningen ook een portret van een stoel. Bij de reeks ‘portret’, die qua aantal inmiddels de vijftig haalt, zit het ‘m met name in de keuze om alleen de bovenstel helft van de stoel, de leuning dus, af te beelden. Dit uiteraard analoog aan een portretfoto of schilderij waarbij ook enkel het bovenlichaam dan wel het hoofd afgebeeld is. Voor wie de afgebeelde stoel in kwestie kent nog steeds direct herkenbaar maar het brengt ook een nieuwe kijk op de (afgebeelde) stoel naar voren. Nummer 46, 47 en 48 zijn liggend en net wat anders van formaat en bovendien ruimtelijker doordat ze uit twee lagen bestaan.
Ver Z
De ‘Z’ of Zigzag-stoel van Gerrit Rietveld, hij duikt wel vaker op bij mij. Waarnemen is een werkwoord. Ik blijf het leuk vinden om met de waarneming te spelen. De menselijke waarneming gaat heel erg uit van aannames, dat is ook handig want het zou erg vermoeiend zijn om alles wat in je blikveld verschijnt telkens tot in den treuren te moeten analyseren. Het is leuk om de ‘invuloefening’ te bevragen. Uiteraard werkt dit enkel wanneer je dit werk ‘ in het echt’ en op de juiste hoogte gehangen bekijkt. Je bekijkt de ‘Z’ van ver, Een verzetje voor je ogen.
Gaming chair
Wat een voor de hand liggende combinatie eigenlijk want de éénbuisframe-stoel is feitelijk al een parcours gemaakt van een metalen stang of buis. De moeilijkheidsgraad wat opschroeven et voila.
Een vaste hand kun je ook mentaal oefenen, daar is deze tekening bij uitstek geschikt voor.
Solo Simili III
Simili in de titel komt van de door mij bij alle potloodtekeningen gebruikte papiersoort ‘Simili japon’. Dat is een papiersoort die zo’n anderhalve eeuw geleden ontwikkeld is en zijn naam ontleent aan de gelijkenis in kleur en kwaliteit met origineel Japans papier, vandaar ‘Japon’. Fijn papier om met potlood op te tekenen en toch heb ik dat in dit geval niet gedaan. In zekere zin heb ik met een mes getekend en door het gelaagd te monteren laat ik het overige ’tekenwerk’ aan het licht over. Het is dus feitelijk enkel papier wat je hier, ingelijst (dat wel) voorgeschoteld krijgt: Solo Simili dus. Deze sluit aan op Solo Simili en Solo Simili II vandaar de ‘III’.
Siamese stoel II
Een wat ouder bureau- of werkstoel. We kennen vele varianten hiervan. De natuur zadelt ons zo nu en dan ook op met abberaties waarbij er in de celdeling ergens iets mis is gegaan. Een schaap met vijf poten, kalf met twee koppen of uiteraard een siamese tweeling zijn duidelijk voorbeelden daarvan. Wanneer je iets ontwerpt en maakt met je volle verstand komen dit soort ‘fouten’ natuurlijk niet meer voor. Als gedachten experiment én zeker ook als vorm kan het wel interessant of zelfs uitdagend zijn. Het zitvlak verheft zich al.
Schommel V
Deze tekening grijpt direct terug op een ‘oudere’ getiteld ‘Tweezitter‘. Opnieuw een tweezitter dat is meteen duidelijk. Maar door de rondlopende verbinding ontstaat haast vanzelf een schommel. Net zoals schommelen het gevoel, zij het voor even, kan geven dat je je onttrekt aan de wetten van de zwaartekracht, geldt dat hier in zekere zin ook voorde dimensies. Je lijkt te schommelen van de ene naar de andere dimensie.
Anti materie
Dit ontwerp van de Deense ontwerper Arne Jacobsen wordt ook wel de Mier genoemd, Ant chair in het Engels. Er bestaan zowel een drie als vierpotige uitvoering van. Voor mijn ‘uitvoering’ was de driepoot uiteraard nodig. De combi tussen met potlood getekend en snijwerk en montage in lagen maakt dat het houten deel van de stoel getekend wordt door het licht. De lijst volgt de vormen van de stoel en het perspectief en maakt zo het geheel tot een soort (familie?)wapen voor deze stoel en daarmee voor Arne Jacobsen.
Ruimteschild
Een in delen messcherpe lijnvoering gecombineerd met meer klassiek potloodtekenwerk levert een, ook in letterlijke zin, gelaagd werk op. Voor de meer taalgevoelige kijker is daar nog de titel ‘Ruimteschild’. Uiteraard een referentie naar de vorm van de lijst.
Draagstoel II
Draagstoelen je ziet ze eigenlijk nog alleen maar in musea, een relict uit vervolgen tijden. Nu kun je de auto als een hedendaagse versie van een draagstoel zien, een zelf-rijdende bovendien. Die ontwikkeling en daaraan gekoppeld de verbetering van het wegennet, manoeuvreerden de draagstoel naar de vergetelheid.
Een andere invalshoek is een stoel met een uitsparing in de rugzijde zodat hij eenvoudiger te tillen is. Die zie je veelal in horeca en schoolsituaties. Zie bjivoorbeeld Duet en Duet II of Snorrenstoel.
Solo Simili II
Door in laagjes te werken kan ik ook een getekende stoel opbouwen vergelijkbaar met mijn eerdere tekening Solo Simili. Nou ja ’tekening’… Letterlijk is enkel de handtekening getekend dat is als je schrijven als een vorm van tekenen ziet (voor de puristen). Ruimer kun je uiteraard ook met een mes tekenen en daar zijn tal van voorbeelden van te beginnen ergens in prehistorische tijden. Rugleuning en zit in het ene en het buisframe in het andere vlak. Het licht tekent dan zo mooi mee.