Meestal gaat bij mij de potloodtekening vooraf aan een aquarel. Dat is niet omdat de potloodtekening een voorstudie is. Tijdens het tekenen zie ik dan dat een bepaald idee ook potentie heeft in kleur en het (meestal) op groter formaat goed of nog beter doet. In dit geval was het andersom. Ik worstelde al een flinke tijd met de achtergrond bij een aquarel waar ik op dat moment aan werkte. Na het zeker een half jaar weggestopt te hebben in een la, besloot ik toen ik ‘m weer eens voor de dag haalde, tot een rigoureuze ingreep. Ik sneed de restvormen tussen het Z-stoelenpatroon gewoon weg. Alles of niets! Dat bleek een gouden greep want door het voor een (ook geaquarelleerd) vlak te monteren met enige tussenruimte, gaat het licht een rol spelen wat een aangename verwarring oplevert: Rietveld. Dat had wat mij betreft ook potloodtekening potentie.