In zekere zin zijn veel van mijn tekeningen ook een portret van een stoel. Bij de reeks ‘portret’, die qua aantal inmiddels de vijftig haalt, zit het ‘m met name in de keuze om alleen de bovenstel helft van de stoel, de leuning dus, af te beelden. Dit uiteraard analoog aan een portretfoto of schilderij waarbij ook enkel het bovenlichaam dan wel het hoofd afgebeeld is. Voor wie de afgebeelde stoel in kwestie kent nog steeds direct herkenbaar maar het brengt ook een nieuwe kijk op de (afgebeelde) stoel naar voren. Nummer 46, 47 en 48 zijn liggend en net wat anders van formaat en bovendien ruimtelijker doordat ze uit twee lagen bestaan.